Goede dagen vs. slechte dagen met Burn-out en/of ADHD: de valkuil van pieken en dalen

Op een goede dag wil je alles. Alles eruit halen. Alles meemaken. Alles doen. Want als ik het nu niet doe… wanneer dan wel?

Maar dan komt de vraag: wil ik echt alles? Of wil ik simpelweg rust en stabiliteit in mijn leven?

Het probleem met goede dagen

Mensen met ADHD kennen dit maar al te goed: de verleiding van de energie. Je voelt je EINDELIJK weer als jezelf.

• Je lijf is wakker
• Je hoofd is scherp
• Je stemming is licht
• Je ziet weer mogelijkheden

En dus ga je. Je plant te veel. Je zegt overal ja op. Je sport. Je onderneemt. Je werkt. Je inspireert anderen. Je vliegt.

En dan…

De crash

Die komt niet altijd meteen. Soms een dag later. Soms pas na een week. Maar hij komt. En met die crash komt het bekende gevoel:

• Moe
• Chagrijnig
• Leeg
• Verdwaald in je hoofd
• Schaamte dat je dit weer liet gebeuren

En het gekke is: dit patroon begint altijd op een goede dag. Niet op een slechte. De dalen zijn een gevolg van je pieken.

Waarom het misgaat

Bij ADHD voelt energie als een signaal: "Nu mag het!" Je ego doet daar nog een schepje bovenop:

• "Kom op, je voelt je toch goed?"
• "Nu moet je ervan profiteren!"
• "Anderen doen ook van alles, waarom jij niet?"

Wat je dan vergeet, is dat je energie geen oneindige bron is. Ook niet op een goede dag. Je voelt het alleen niet. En dát is de valkuil.

Je voelt je goed, dus je gáát. Maar je zenuwstelsel is nog herstellende. Je systeem denkt: "weer veilig!", maar je reserves zijn nog laag of zelfs op.

Wat als goed gewoon goed genoeg is?

Je hoeft geen wereld te veroveren op een goede dag. Je hoeft niet alles in te halen wat je tijdens je 'slechte' dagen gemist hebt.

Laat dit even tot je doordringen:
Stabiel = ook winst.
Rustig aan doen op een goede dag = herstel versnellen.

Kijk eens naar topsporters. Die trainen niet de hele dag op 100% als ze zich goed voelen. Ze bouwen rust in. Pauzes. Vertragen om vervolgens weer te kunnen versnellen. Waarom denk je dat jij geen rust verdient als je je goed voelt?

Hoe pak je dit aan?

1. Herken het patroon.

Word je bewust: voel je je geweldig? Grote kans dat dit een risicomoment is.

2. Plan met je verleden in gedachten.

Kijk niet alleen naar hoe je je nu voelt. Denk aan hoe het eerder ging als je in deze flow zat.

3. Maak een lijst met 'stabiele acties'.

Dingen die goed zijn voor je lijf en hoofd, maar je niet uitputten. Denk:

• Wandelen
• Iets creatiefs doen
• Meditatie
• Beetje opruimen
• Eén sociaal contact i.p.v. drie

4. Weersta de drang tot inhalen.

Je hoeft niks goed te maken. Geen tijd, geen prestaties, geen mensen.

5. Zeg hardop: "Goed = goed genoeg."

Dat klinkt misschien zweverig, maar herprogrammeren begint met woorden. Zeg het. Schrijf het. Voel het.

En slechte dagen?

Slechte dagen zijn niet slecht. Ze zijn traag. Oncomfortabel. Niet sociaal wenselijk. Maar dat is iets anders dan slecht.

Ze zeggen:

• "Kom bij."
• "Verwerk."
• "Integreer."
• "Blijf liggen."

En weet je wat het mooie is? Ze zijn net zo waardevol als goede dagen. Want ze helpen je herstellen. Het zijn rustpunten, geen obstakels.

Dus nog één keer:

Een goede dag is geen reden om door te draaien. En een slechte dag is geen reden om jezelf af te wijzen.

Stabiel = het nieuwe goed.
Goed = goed genoeg.

En als je dat onder de knie krijgt… dan ben je echt vrij.

Herken je dit patroon? Lees ook hoe ADHD kan leiden tot een burn-out. Wil je samen kijken hoe jij stabiel kunt opbouwen? Plan een gratis kennismaking of bekijk mijn aanbod.